آخرین انار دنیا

آخرین انار دنیا رمانی به زبان کردی از بختیار علی ، نویسندهٔ کرد اهل اقلیم کردستان عراق است که در سال ۲۰۰۲ در سلیمانیه منتشر شد.

خلاصه داستان از این قرار است : مردی از یک حزب که بیستویک سال زندانی بوده پس از آزادی به جستوجوی پسرش میرود ولی نمیداند پسرش در کودکی با حمله حزب مقابل تحت سرپرستی آنها قرار گرفته.

آخرین انار دنیا داستان عشقی شرقی و اساطیری نیز هست؛ قلبی که جنسش از شیشه است. فضای رمان یا آنقدر رمانتیک است که تنه به سانتیمانتالیسم میزند تا لبه ابتذال میرود و فرو نمیافتد، یا آنقدر خشن و جنگزده است که انگار خاطرات یک سرباز از دوران جنگ است، تا لبه پرتگاه خاطرهنویسی میرود اما فرو نمیافتد. بختیار علی در این رمان نیمی اسرار و عشق، نیمی جنگ و برادرکشی؛ عشقی قدیمی و بهنوعی مازوخیسم و جنگی که زندان، سوختن و آوارگی بههمراه دارد را روایت می کند.
"نقد: علی کاکاوند، روزنامه شرق"

بخشی از کتاب:

توی دنیا هیچ چیز به اندازه ی شجاعت و ناامیدی به هم وابسته نیست. انسان شجاع، همان انسان ناامید است. تمامِ انسان هایی که هنوز امید و آرزو دارند، ترسو هستند. حالا فهمیدی چرا آخرین نفری بودم که سنگرها را ترک کردم؟ من ناامیدترین انسان بودم ولی دوستانم هرکدام آرزویی داشتند. بعضی هاشان می خواستند به خارج از کشور بروند و بعضی دیگر دلشان می خواست فرمانده بزرگی شوند.
ولی من هیچ آرزویی نداشتم. توی تمامی کردستان، هر گجا که گلوله شلیک میشد. من با ریشِ بلند و آن هیبتِ غیرانسانی حاضر بودم. مساسل و ار پی جی و کلاشینکف برمیداشتم و روی بلندترین قله ها با حنجره زخمی فریاد میزدم: هیچکس سنگرها را خالی نکند!

نه به فرهنگ...